اطلاعات جانبی تاتو

تاتو و هر آنچه که در مورد تتو نمی دانسته اید

تاتو یک شکل از اصلاح بدن است که در آن با تزریق جوهر، رنگ را به لایه درم پوست منتقل می کنند تا رنگدانه را تغییر دهد. تتو به سه دسته گسترده تقسیم می شود: صرفا تزئینی و برای زیبایی، نمادین، تصویری از یک فرد یا آیتم خاص. تاتو ها از لحاظ تاریخی در غرب به عنوان یک عمل غیر اجتماعی شناخته میشدند. در طول 100 سال گذشته به طور عمده ملوانان، کارگران و جنایتکاران تاتو روی بدن خود می زدند. در اواخر قرن بیستم، بسیاری از باورهای غربی در مورد تاتو از بین رفت و این عمل برای همه افراد در سطوح مختلف قابل قبول شد.

ریشه یابی کلمه تاتو

کلمه “تاتو” در قرن هجدهم از کلمه تامو به معنای “اعتصاب” گرفته شد. بعدها این کلمه را به کلمه پولینزی “تاتائو” نسبت دادند. تاتائو به معنای نقاشی، زخم یا رنگ آمیزی است. زبان شناسان معتقدند که تاتو از زبان سامورایی به معنای کوبیدن وارد زبان انگلیسی شده است. جغرافی دانان معتقدند اولین بار جوزف بانکز کلمه تتو را به اروپا آورده است. او در سال 1769 از اولین سفر خود به تاهیتی و نیوزیلند بازگشت و در روایت خود از سفر، به یک عملیات به نام” تاتائو” اشاره می کند. کلمه “ایرزومی” به معنای “قرار دادن جوهر” است و می تواند به معنای تاتو نیز باشد. این کلمه یک کلمه طبری است. رایج ترین کلمه مورد استفاده برای طرح های تاتو سنتی ژاپنی، هورمونونی است. ژاپنی ها ممکن است کلمه تاتو را به معنای سبک های غیر ژاپنی استفاده کنند.

علاقه مندان به تتو ممکن است به تاتو آرتیست تبدیل شوند یا در مکان ها و گالری های فروش وسایل تتو کار کنند. هر ساله در موزه کروئیدون نمایشگاهی برگزار می شود که گالری های اصلی زیادی در ارتباط با تتو دارد. در این گالری ها، طرح های تتو به مشتریان نمایش داده می شود. مشتریان از این طرح ها، حق نسخه برداری و تولید انبوه دارند و در صورت موافقت مشتریان این طرح ها برایشان ارسال می شود. این طرح ها نمونه قابل توجهی از طراحی صنعتی هستند.

تعیین هویت تتو

انواع تاتو

آکادمی پوست و زیبایی آمریکا تتو را به پنج دسته تقسیم می کند: تاتو طبیعی، که از آسیب ها حاصل می شود. تاتو آماتور . تاتو حرفه ای، که هم از طریق روش های سنتی و هم به وسیله ماشین های تاتوی مدرن زده می شود. تاتو آرایشی، که به عنوان آرایش دائمی نیز شناخته می شود. و تاتو پزشکی.

بسیاری از تتو ها به صورت روایات، نشانه های موقعیت و رتبه، نمادهای احترام مذهبی و معنوی، نمادی برای شجاعت، عاشقانه های جنسی و نشانه های باروری، وعده های عشق، شگفتی ها و طلسم ها، حفاظت و مجازات، مانند نشانه های مهاجران و بردگان و محکومین هستند. نمادگرایی و تأثیر تتو ها در مکان ها و فرهنگ های مختلف متفاوت است. تتو ها ممکن است نشان دهنده احساس یک فرد به شخص دیگری باشند. امروزه مردم به دلایل هنری، آرایشی، مذهبی، احساسی و یادبود از تتو استفاده می کنند. تتو ها همچنین می توانند همبستگی با یک گروه خاص را نشان دهند. آن ها می توانند مخالفت با یک گروه یا مفهوم دیگری را نشان دهند. به عنوان مثال، زنان می توانند با داشتن یک تتو از نمادهای سنتی زنانه، آرایش و زیبایی را به چالش بکشند و به چیزی که با انتظارات زنانه سازگار نباشد، اعتراض کنند. تتو نوشته و متنی مبتنی بر نقل قول ها، اشعار، اشعار شخصی یا کتاب مقدس در فرهنگ غربی بسیار محبوب است. به عنوان مثال برخی از مسیحیان ممکن است یک آیه از کتاب مقدس را بر روی بدن خود داشته باشند. آیات محبوب آن ها شامل یوحنا 3:16، فیلیپیان 4:13 و مزمور 23 است.

تاتو تزئینی در میان اعضای نمایشگاه های سنتی و هنرمندان بسیار رایج است.

انواع تاتو

تعیین هویت تتو

در گذشته روی بدن مردم به زور تتو زده میشد تا به خوبی شناخته شوند. نازی ها از این کار در زندان های اردوگاه کار اجباری استفاده می کردند. آن ها شماره های شناسایی را در طی هولوکاست به عنوان بخشی از سیستم شناسایی نازی ها روی بدن اسرا تتو می کردند. در اوایل ژو، مقامات چینی روی صورت زندانیان یا بردگان، به عنوان مجازات برای جرایم خاص تاتو می زدند. در طول امپراطوری روم، سربازان رومی طبق قانون مجبور بودند روی دست های خود تاتو بزنند تا بتوانند به راحتی شناسایی شوند. در دوره جنگ اولیه بین موری ها و اروپایی ها، مردم موری ها روی صورت خود تتو می زدند تا جنسیت، موقعیت اجتماعی و وضعیت خود در قبیله را نشان دهند. تاتو یک نشانگر مقدس هویت در میان موری ها بود. تتو ها نیز بر روی بدن حیوانات زده می شوند، اما به دلایل تزئینی. گاهی اوقات برای حیوانات خانگی، شماره سریال آن ها را در داخل گوش و یا در ران داخلی تاتو می کنند تا به راحتی از طریق صاحبان آن ها شناسایی شوند. از سال 2016 این یک قانون الزامی برای تمام 8.5 میلیون سگ حیوان خانگی در انگلستان شد.

تاتو آرایشی

تاتو آرایشی همچنان محبوبیت زیادی در بین مردم دارد و یک روند صعودی را طی می کند. تاتو آرایشی شامل آرایش دائمی و خنثی کردن تغییر رنگ پوست است. آرایش دائمی استفاده از تتو برای افزایش ابرو، لب ها (خط لب یا رژ لب) و چشم ها (خط چشم) است. معمولا در این نوع تتو از رنگ های طبیعی استفاده می شود و به آرایش شباهت زیادی دارند. تاتو آرایشی روند رو به رشدی در ایالات متحده و انگلستان دارد. در بعضی موارد برای از بین بردن جای زخم نیز از تاتو آرایشی استفاده می شود. زنان بیشتر از مردان تمایل به بازسازی و پوشاندن زخم های باقی مانده روی بدن خود با تتو دارند.

تاتو کارایی

تاتو عمدتا برای هدف های دیگری غیر از زیبایی شناسی استفاده می شود. یکی از این موارد استفاده از آن برای بیماران مبتلا به آلزایمر است. اسم آن ها روی دستشان تتو می شود، به این خاطر که به راحتی شناسایی شوند.

تتو آرتیست

تاتو پزشکی

تاتوهای پزشکی برای آگاهی از اطلاعات پزشکی فرد مثل گروه خونی، وضعیت پزشکی و غیره انجام می شود. استفاده شده است. در جنگ جهانی دوم گروه خونی تمام افراد نازی ها روی بدنشان تاتو می شد تا در صورت زخمی شدن سریعا درمان شوند. تتو ها در پزشکی باستان نیز به عنوان بخشی از درمان بیمار مورد استفاده قرار می گرفتند. در سال 1898، دانیال فوکه، یک پزشک، مقاله ای را درباره شیوه های تتو در پزشکی مصر باستان نوشت که در آن نشانه های تتو در میان مومیایی های زن را شرح می دهد.

تاریخچه تاتو

تاتوهای حفظ شده در بقایای مومیایی انسان های باستانی نشان می دهد که تتو در سراسر قرن ها در سراسر جهان انجام شده است. در سال 2015، ارزیابی دوباره علمی از سن دو مومیایی قدیمی شناخته شده، اوتزی را به عنوان قدیمی ترین نمونه شناخته شده دارای تتو معرفی کردند. در بدن او 61 تتو یافت شده است. بدن او در یخچال های آلپ یافت شده و به 3250 سال قبل از میلاد برمی گردد. تتو باستانی بیشتر در بین مردم آسترنزی مورد استفاده قرار می گرفت. این یکی از فن آوری های اولیه توسعه یافته توسط آسترنزی ها در تایوان و ساحل جنوبی چین بود قبل از حداقل 1500 قبل از میلاد، قبل از گسترش اتریش به جزایر هند و اقلیم. تتو ، از جمله تتو ی صورت ، می تواند در میان تمام زیر گروه های آسترنزی قرار داشته باشد، از جمله تایوان، جزایر آسیای جنوب شرقی، میکرونزیان، پولینزی ها و مردم ماداگاس. آن ها برای تتو کردن از خارهای مرکبات، پوسته ماهی، استخوان و پوسته صدف استفاده می کردند. در میان گروه های قومی گرا، تتو همچنین در میان مردم آینو ژاپن استفاده میشد. اتریشیان، هند و چین، زنان بربر شمال آفریقا، مردم یوروبا، فلوانی و هوسا نیجریه، بومیان آمریکایی و بریتانیا نیز از تتو استفاده می کردند. معمولا تصور می شود که تاتو توسط کاپیتان جیمز کوک در اواخر قرن هجدهم به جنوب اقیانوس آرام منتقل شده است. بدیهی است، سفرهای کوک و انتشار متون و تصاویر از آن ها باعث افزایش آگاهی در مورد اتو شده است.

تاریخچه تاتو

فرآیند تاتو

تاتو کردن شامل قرار دادن رنگدانه در لایه زیرین پوست می باشد. پس از تزریق اولیه، رنگدانه ها در طول یک لایه آسیب دیده همگی در لایه زیرین پراکنده می شوند. ورود مواد خارجی باعث افزایش جذب فاگوسیت های سیستم ایمنی برای جذب ذرات رنگدانه می شود. در روند بهبودی، اپیدرم های آسیب دیده از بین می روند و رنگدانه های سطحی محو می شوند. در نتیجه رنگ دانه های جوهر تتو در لایه زیرین پایدار می شوند و کم کم عمیق تر می شوند و در پوست خوب جای می گیرند. در برخی از فرهنگ های قبیله ای به طور سنتی تتو می کردند. به این صورت که به پوست را برش می دادند و زخم ایجاد می کردند و با قرار دادن جوهر، خاکستر یا سایر عوامل روی زخم، طرح تاتو را می کشیدند. در برخی از فرهنگ ها، علامت ها و طرح های تتو را به وسیله تزریق جوهر به پوست با استفاده از میله های تیز یا استخوان های حیوانی ایجاد می کردند.

امروزه رایج ترین روش تتو کردن استفاده از دستگاه تتو الکتریکی است که جوهر را به داخل پوست از طریق یک سوزن تک یا گروهی از سوزن ها تزریق می کند. این سوزن ها به یک نوار وصل می شوند و به واحد نوسان نیز متصل هستند. این دستگاه به سرعت و مکرر سوزن ها را در داخل و خارج از پوست وارد می کند، معمولا 80 تا 150 بار در ثانیه. سوزن ها، سوزن های تکی هستند که به صورت جداگانه بسته بندی می شوند.

تتو در بسیاری از کشورها به دلیل خطرات بهداشتی، عفونت های محلی و انتقال ویروس ممنوع می باشد. از پدهای پلاستیکی یکبار مصرف و محافظ چشم می توان برای جلوگیری از پاشیدن خون به چشم ها و یا لباس ها در حین تتو استفاده کرد. رعایت بهداشت و ارزیابی خطرات حوزه های حیاتی تتو هستند. تاتو آرتیست باید دستان خود و همچنین منطقه ای را که می خواهد تتو کند بشوید. در همه زمان ها باید دستکش پوشیده شود و زخم ها باید با استفاده از یک حوله یکبار مصرف مرطوب پاک شود. تمام تجهیزات باید قبل و بعد از هر بار استفاده در یک اتوکلاو قرار بگیرد.

خطرات بهداشتی تتو کردن

تاتو خطرات بهداشتی شامل عفونت و واکنش های آلرژیک دارد. تتو می تواند بسته به ناحیه مورد نظر ناخوشایند و ناراحت کننده باشد. تتو های مدرن با رعایت احتیاط های عمومی در کار، استفاده از وسایل تک کاربره و استریل کردن تجهیزات پس از هر بار استفاده، خطرات را کاهش می دهند. از سال 2009 تاکنون در ایالات متحده هیچ گزارشی مبنی بر ابتلا به ویروس اچ آی وی از طریق تاتو گزارش نشده است. در تاتو آماتور خطر ابتلا به عفونت وجود دارد. عفونت ها از طریق تجهیزات تتو غیر استاندارد یا جوهر آلوده منتقل می شوند. این عفونت ها می توانند شامل عفونت های سطح پوست، عفونت های قارچی، برخی از اشکال هپاتیت، ویروس هرپس سیمپلکس، اچ آی وی، استاف، تتونا و سل باشد. در برخی از موارد واکنش های آلرژیک به جوهر تتو ، به ویژه رنگ های خاص گزارش شده است. این گاهی اوقات به دلیل حضور نیکل در یک رنگدانه جوهر اتفاق می افتد که باعث بروز آلرژی و حساسیت می شود. برخی رنگ ها مانند رنگ های قرمز یا مشابه مثل بنفش، صورتی و نارنجی، در مقایسه با رنگ های دیگر بیشتر سبب آسیب به پوست و گوشت شده است. اگر بخشی از یک تتو دچار خارش یا تورم شود، متخصصان به شدت پیشنهاد می کنند قسمت مورد نظر حذف شود.

خطرات بهداشتی تتو کردن

پاک کردن تاتو

در حال حاضر بهترین روش برای پاک کردن تاتو ، لیزر است. لیزر به طور کامل رنگ های سیاه و سفید را پاک می کند و برخی از جوهر های رنگی را در چندین مرحله پاک می کند. هزینه و درد مربوط به پاک کردن تاتو معمولا بیشتر از هزینه و درد زدن تاتو روی بدن است. در گذشته تاتو را با استفاده از نمک و ادرار پاک می کردند که با درد و خونریزی زیادی همراه بود.

تاتو موقت

تاتو موقت یک تصویر غیر دائمی روی پوست است که شبیه تاتوی دائمی است. تاتو های موقت می توانند به صورت دائمی روی پوست باشند زیرا به مروز زمان خودشان پاک می شوند. تتو موقت تقریبا تا 6 ماه روی بدن باقی می ماند و سپس تکه تکه شده و جوهر آن در خون حل می شود و پاک می شود.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *